O chorobie

Kompendium informacji na temat chorób tarczycy.

Tytuł?

Systemy monitorowania nerwów NIM

Nowatorskie systemy śródoperacyjnego monitorowania nerwów umożliwiają identyfikowanie, weryfikowanie i monitorowanie czynności nerwów, przyczyniając się do obniżenia ryzyka uszkodzenia nerwu podczas zabiegów laryngologicznych, otolaryngologicznych, ogólnych i innych.

Powikłania pooperacyjne

Przecięcie nerwu krtaniowego wstecznego prowadzi do trwałego paraliżu mięśnia głosowego (porażenie nerwu krtaniowego wstecznego) i utrzymującej się chrypki
Uszkodzenie nerwu poprzez zmiażdżenie lub naciągnięcie prowadzi m.in. również do tymczasowego paraliżu, który jest jednak odwracalny i ustępuje samoczynnie, bez konieczności stosowania dodatkowego leczenia. Obustronne porażenie nerwu krtaniowego wstecznego może prowadzić – poprzez zamknięcie szpary głośni wskutek braku napięcia mięśnia głosowego – do całkowitego przesunięcia tchawicy, grożąc uduszeniem. Stanowi to wskazanie do ewentualnej stałej tracheotomii. Z tego powodu dokładne zidentyfikowanie nerwu krtaniowego wstecznego jest wytyczną medyczną, a w jego przeprowadzeniu bardzo pomocny jest neuromonitoring.

Rurki dotchawicze NIM EMG

Badania dowodzą, że stosowanie śródzabiegowego monitorowania nerwu krtaniowego wstecznego jest zalecane jako sposób zminimalizowania ryzyka podczas nacinania szyi, a w tym podczas zabiegów na tarczycy. Nowatorska rurka dotchawicza NIM EMG firmy Medtronic umożliwia jednocześnie oddychanie i monitorowanie nerwu. Nerwy obydwu strun głosowych monitorują zagnieżdżone dwubiegunowe elektrody kontaktowe ze stali nierdzewnej. W połączeniu z systemem NIM, prawidłowo włożona rurka może zapobiec uszkodzeniu nerwu dzięki
– Identyfikacji nerwu krtaniowego wstecznego, błędnego lub innego zagrożonego nerwu ruchowego
– Nadzorowi nad wycinaniem
– Weryfikacji integralności nerwu przed zakończeniem zabiegu

Niedoczynność tarczycy

Dlaczego chorujemy na niedoczynność tarczycy?

Niedoczynność tarczycy polega na niedostatecznym wytwarzaniu hormonów  tarczycy. Ich zbyt niski poziom w organizmie niemal od razu daje o sobie znać. Niestety nie zawsze potrafimy to zauważyć i długo borykamy się z objawami choroby, które znacznie obniżają jakość naszego życia.

Co powinno wzbudzić naszą czujność?

Jednym z pierwszych symptomów choroby jest przewlekłe uczucie zmęczenia, senność, osłabienie, trudności w koncentracji, zaburzenia pamięci. Słabszej kondycji psychicznej i emocjonalnej towarzyszy częste uczucie chłodu, marznięcie. Skóra staje się sucha, blada i zimna. W bardziej zaawansowanych stadiach choroby można zauważyć nadmierne rogowacenie naskórka (szczególnie na łokciach i kolanach), łamliwe włosy, przerzedzenie brwi, problemy w funkcjonowaniu układu trawiennego (zaparcia), a nawet zmieniony głos (pogrubienie strun głosowych) oraz zwiększenie masy ciała. Niedoczynność tarczycy może skutkować również często pojawiającymi się stanami depresyjnymi i obniżeniem sprawności intelektualnej.

Jedną z częściej występujących przyczyn jest zapalenie autoimmunologiczne tarczycy tzw. choroba Hashimoto. Warto wiedzieć, że jest to choroba dziedziczna, a więc np. córka matki chorej na niedoczynność tarczycy powinna szczególnie pamiętać o profilaktycznej kontroli poziomu hormonów tarczycowych, a  w przypadku wystąpienia objawów podobnych do opisanych powyżej skonsultować się z lekarzem. Choroba zakodowana w kodzie genetycznym  może, choć nie musi się ujawnić.  Prawdopodobieństwo jej  rozwoju rośnie w tych momentach życia kiedy w organizmie kobiety zachodzą znaczne zmiany tj. ciąża lub menopauza.

Niedoczynność  tarczycy może być także powikłaniem po leczeniu operacyjnym lub terapii jodem radioaktywnym.

Jeżeli wydaje ci się, że występuje u ciebie któryś z objawów niedoczynności tarczycy koniecznie skontaktuj się z lekarzem, który może potwierdzić występowanie tej choroby po wykonaniu USG tarczycy lub po oznaczeniu hormonów tarczycy i TSH.

W leczeniu niedoczynności tarczycy stosuje się doustne preparaty suplementacyjne – hormony  tarczycy.

W liczbach

Dane statystyczne

milionów osób na całym świecie cierpi na choroby tarczycy

tysięcy pacjentów zostało zoperowanych przy użyciu neuromonitora w Europie w 2017 roku

rozpoznanych chorób raka tarczycy w Polsce w 2015 roku

tyle razy częściej chorują kobiety, niż mężczyźni

nadczynność tarczycy

Jakie są przyczyny nadczynności tarczycy?

Nadczynnością tarczycy określa się ogólnoustrojowe skutki nadmiernego wydzielania hormonów przez tarczycę.

Co powinno skłonić nas do sprawdzenia poziomu hormonów tarczycowych oraz wizyty u lekarza?

Jeśli zauważymy, że:

Często towarzyszy nam uczucie: stałego uczucia  gorąca, zwiększonej potliwości (skóra staje się ciepła i wilgotna), nadmiernej pobudliwości, mimo wzmożonego apetytu obserwujemy spadek masy ciała oraz osłabienie, odczuwamy duszność i kołatania serca, mamy wyraźną niechęć do wysiłku fizycznego i intelektualnego, nasze ręce często drżą.

Pojawia się: wytrzeszcz oczu, bezsenność, nieregularne miesiączkowanie, zahamowanie wzrostu, powiększenie tarczycy.

Nie zwlekajmy z decyzją, skonsultujmy się z lekarzem!

Najlepiej jest udać się do internisty lub endokrynologa, który stwierdzi u nas chorobę po zrobieniu wywiadu i po badaniu tarczycy (oznaczenie hormonów tarczycy i TSH w surowicy, USG tarczycy, scyntygrafia tarczycy).

Nadczynność tarczycy leczona jest według zaleceń lekarza. Zwykle podawane są leki tyreostatyczne, w niektórych przypadkach zalecany jest zabieg operacyjny lub leczenie jodem promieniotwórczym.

Do najczęstszych przyczyny nadczynności tarczycy należą:

  • Choroba Grave-Basedowa – pobudzenie tarczycy przez autoprzeciwciała
  • Gruczolak – wydziela nadmierną ilość hormonów
  • Przedawkowanie hormonów tarczycy w leczeniu jej niedoczynności
  • Zapalenie tarczycy

Problemy z tarczycą mogą dotyczyć także zmian w wielkości tego gruczołu, bez zmian w wydzielaniu hormonów. Stan ten jest określany mianem „wola obojętnego”.

Zwykle przyczyną tego stanu jest niedobór jodu w pożywieniu. Bardzo rzadko dochodzi do sytuacji, że wole jest tak  duże, że  uciska na inne narządy szyi ( przede wszystkim tchawicę ) i konieczna jest operacja chirurgiczna.

Jeżeli wydaje Ci się, że występuje u Ciebie jeden z wyżej wymienionych objawów lub ktoś w Twojej rodzinie miał problemy z tarczycą zgłoś się do internisty lub endokrynologa i zrób niezbędne badania.

Hormony tarczycy

Co powinno skłonić nas do sprawdzenia poziomu hormonów tarczycowych oraz wizyty u lekarza?

Jeśli zauważymy, że:

Często towarzyszy nam uczucie: stałego uczucia  gorąca, zwiększonej potliwości (skóra staje się ciepła i wilgotna), nadmiernej pobudliwości, mimo wzmożonego apetytu obserwujemy spadek masy ciała oraz osłabienie, odczuwamy duszność i kołatania serca, mamy wyraźną niechęć do wysiłku fizycznego i intelektualnego, nasze ręce często drżą.

Pojawia się:

  • wytrzeszcz oczu,
  • bezsenność,
  • nieregularne miesiączkowanie,
  • zahamowanie wzrostu,
  • powiększenie tarczycy

Nie zwlekajmy z decyzją, skonsultujmy się z lekarzem!

Najlepiej jest udać się do internisty lub endokrynologa, który stwierdzi u nas chorobę po zrobieniu wywiadu i po badaniu tarczycy (oznaczenie hormonów tarczycy i TSH w surowicy, USG tarczycy, scyntygrafia tarczycy).

Nadczynność tarczycy leczona jest według zaleceń lekarza. Zwykle podawane są leki tyreostatyczne, w niektórych przypadkach zalecany jest zabieg operacyjny lub leczenie jodem promieniotwórczym.

symptomy

Co powinno wzbudzić naszą czujność?

Jednym z pierwszych symptomów choroby jest przewlekłe uczucie zmęczenia, senność, osłabienie, trudności w koncentracji, zaburzenia pamięci. Słabszej kondycji psychicznej i emocjonalnej towarzyszy częste uczucie chłodu, marznięcie. Skóra staje się sucha, blada i zimna. W bardziej zaawansowanych stadiach choroby można zauważyć nadmierne rogowacenie naskórka (szczególnie na łokciach i kolanach), łamliwe włosy, przerzedzenie brwi, problemy w funkcjonowaniu układu trawiennego (zaparcia), a nawet zmieniony głos (pogrubienie strun głosowych) oraz zwiększenie masy ciała. Niedoczynność tarczycy może skutkować również często pojawiającymi się stanami depresyjnymi i obniżeniem sprawności intelektualnej.

objawy

Niepokojące objawy

Powiększenie tarczycy i dyskomfort z nim związany to nie jedyny objaw problemów z tarczycą.

Choroby tarczycy są bardzo powszechne i szczególnie często dotykają kobiet. Wykryte wcześnie, umożliwiają rozpoczęcie odpowiedniego procesu leczenia, a także ograniczenie groźnych powikłań zdrowia pacjentów. Mogą przebiegać one z nadczynnością lub niedoczynnością tarczycy, lub też zupełnie bezobjawowo. We współczesnej diagnostyce schorzeń tarczycy najważniejsze znaczenie odgrywają badanie hormonalne stężenia TSH (hormonu tyreotropowego), fT4 (wolnej tyroksyny) w surowicy oraz badania obrazowe takie jak USG tarczycy.

Do najczęściej występujących chorób tarczycy należą niedoczynność lub nadczynność tarczycy. Na czym polega różnica?

Tarczyca

to gruczoł, który wydziela hormony i ma za zadanie utrzymywać ich poziom w stanie równowagi fizjologicznej. Jeżeli poziom  hormonów staje się za niski lub za wysoki mamy do czynienia z chorobami tarczycy – niedoczynnością lub nadczynnością.

Niedoczynność tarczycy

polega na niedostatecznym wytwarzaniu hormonów  tarczycy. Ich zbyt niski poziom w organizmie niemal od razu daje o sobie znać. Niestety nie zawsze potrafimy to zauważyć i długo borykamy się z objawami choroby, które znacznie obniżają jakość naszego życia.

operacja

Przebieg zabiegu

Podczas operacji pacjent ułożony jest z lekko uniesionym tułowiem (ok. 30º). Głowa jest odchylona do tyłu i ułożona w specjalnym wgłębieniu, tak by szyja była naprężona, a dostęp do tarczycy ułatwiony.

Standardem jest cięcie kołnierzowe Kochera, czyli poprzeczne, łukowate nacięcie o długości 5–7 cm, prowadzone na wysokości około dwóch grubości palca ponad wcięciem szyjnym mostka. Linię nacięcia zaznacza się na przytomnym jeszcze pacjencie i ze względów kosmetycznych – o ile jest to możliwe – ukrywa się w fałdzie skórnym. Skóra i podskórna tkanka tłuszczowa zostają przecięte i odsunięte od mięśni. Podłużne mięśnie szyi odsuwa się na bok, tak aby ułatwić dostęp do tarczycy. Czasem, w przypadku bardzo powiększonej tarczycy, konieczne jest poprzeczne nacięcie krótkich mięśni podłużnych szyi. W wyjątkowych przypadkach kiedy nie udaje się usunąć tarczycy z uwagi na jej znaczne rozmiary w przypadkach wola zamostkowego lub śródpiersiowego konieczne bywa wykonanie częściowej sternotomii (przecięcia mostka).

W trakcie zabiegu należy zidentyfikować ważne struktury anatomiczne na szyi takiej jak nerwy krtaniowe wsteczne oraz przytarczyce. W lokalizacji i ocenie śródoperacyjnej czynności nerwów krtaniowych pomocny jest neuromonitoring.

Jeżeli przed lub w czasie operacji stwierdzono przerzuty nowotworowe do węzłów chłonnych, przeprowadza się radykalną tyreoidektomię oraz uwzględniającą wycięie regionalnych węzłów chłonnych oraz niektórych struktur anatomicznych szyi, przy czym cięcie kołnierzowe Kochera zostaje rozszerzone (przeprowadza się podłużne cięcie na środku szyi aż do podbródka, które dalej prowadzi się poprzecznie w obydwie strony, w taki sposób, że przypomina ono otwarte drzwi.

Przed zaszyciem rany stosuje się drenaż Redona w celu odprowadzenia krwi i wydzielin. Zamykanie rany następuje w trzech etapach: mięśnie i tkankę podskórną zszywa się samorozpuszczalną nicią chirurgiczną, skórę zszywa się syntetycznymi nićmi jednowłóknowymi. Ze względów kosmetycznych często zakłada się szew śródskórny. Jako alternatywę stosuje się stripy (plastry) lub kleje tkankowe.

operacja

Wskazania do operacji

Tyreoidektomia – operacyjne usunięcie całej tarczycy. Stosowane w leczeniu raka tarczycy oraz niezłośliwego wola.

Głównym wskazaniem do operacji jest wole złośliwe. Po stwierdzeniu raka tarczycy, bądź w przypadku jego podejrzenia, operacja powinna być przeprowadzona jak najszybciej. Jeżeli dodatkowo występuje nadczynność tarczycy, należy doprowadzić do normalizacji stężeń hormonów we krwi przy pomocy leków. W przeciwnym razie w trakcie operacji może dojść do przełomu tyreotoksycznego.

Tyreoidektomię stosuje się ponadto w leczeniu woli łagodnych – rozlanych lub guzkowatych – jeżeli częściowe usunięcie tarczycy wiązałoby się z pozostawieniem zmienionej chorobowo tkanki. W takim przypadku często przeprowadza się hemityreoidektomię oraz wycięta zostaje część drugiego płata tarczycy (operacja Dunhilla).

Wskazania szczegółowe do:

  • częściowego lub subtotalnego wycięcia tarczycy:
    • wole guzowate (nadczynne i obojętne),
    • wole miąższowe (nadczynne i obojętne),
    • zapalenia tarczycy (np. w przebiegu choroby Hashimoto)
  • wycięcia płata tarczycy:
    • guz pęcherzykowy w jednym z płatów,
    • jeśli drugi nie jest zmieniony
  • całkowitego wycięcia tarczycy:
    • rak tarczycy
  • prawie całkowitego wycięcia tarczycy:
    • rozległe zmiany miąższu w przebiegu wola guzowatego

najczęstsze pytania i odpowiedzi

FAQ

Kiedy powinniśmy się poddać operacji tarczycy?
  • Gdy stwierdzono u nas nowotwór tarczycy.
  • Gdy tarczyca rozrasta się poza mostkiem, lub w śródpiersiu.
  • Gdy powiększona tarczyca uciska drogi oddechowe i utrudnia prawidłowe oddychanie.
Co to jest neuromonitoring?
Neuromonitoring nerwów krtaniowych umożliwia w trakcie operacji lokalizację i zachowanie czynności nerwów odpowiedzialnych za głos. Pozwala zminimalizować ryzyko komplikacji pooperacyjnych. Dzięki śródoperacyjnemu neuromonitoringowi łatwiejsze jest odnalezienie nerwów, ocena ich czynności, a także prognozowanie co do ich czynności w okresie pooperacyjnym.
Czy operacja tarczycy z neuromonitoringiem jest bezpieczniejsza?
Jest to metoda do niedawna zupełnie nieosiągalna, która dziś pozwala na zniwelowanie ryzyka obustronnego uszkodzenia nerwów krtaniowych wstecznych – sytuacji, w której dla zachowania prawidłowego oddychania konieczne było z reguły wyłonienie tracheostomii (otwór w tchawicy na przedniej powierzchni szyi). Dzięki neuromonitoringowi to już przeszłość.
Czy operacja tarczycy z neuromonitoringiem jest droższa?
Tak, przy czym jej koszt jest wyższy jedynie o około 5-10%, co wynika głównie z konieczności posiadania odpowiedniej aparatury i jednorazowych elektrod krtaniowych wykorzystywanych w czasie zabiegu.
W jakich ośrodkach w Polsce wykonuje się operacje tarczycy z neuromonitoringiem?
Są to z reguły ośrodki referencyjne, zajmujące się na co dzień chirurgią tarczycy i jest ich w Polsce co najmniej kilka. Największe doświadczenie oparte na ponad 1400 wykonanych zabiegach z neuromonitoringiem posiada Klinika Chirurgii Endokrynologicznej w III Katedrze Chirurgii Ogólnej UJCM w Krakowie, gdzie metoda ta jest stosowana rutynowo od 2005 roku.

więcej informacji

Artykuły

Choroby tarczycy – Katarzyna Błażejewska-Stuhr

Uwaga nowość!!! Artykuł o dietach w chorobach tarczycy przygotowany przez Katarzynę Błażejewską-Stuhr - mamę, dietetyka klinicznego i psychodietetyka. Swoim pacjentom proponuje diety oparte na produktach sezonowych, lokalnych i naturalnych. Napisała książki...

czytaj dalej

Szpital w Krakowie uruchamia neuromonitoring

Wspaniała wiadomość dla pacjentów! Kolejny szpital wykonuje zabiegi chirurgiczne tarczycy przy użyciu neuromonitoringu - Oddział Kliniczny Chirurgii Klatki Piersiowej I Chirurgii Onkologicznej z Pododdziałem Rehabilitacji Pulmonologicznej Krakowski Szpital...

czytaj dalej

Złoty Skalpel

Jest nam niezmiernie miło poinformować, że Grupa Badawcza ds. Neuromonitoringu Polskiego Klubu Chirurgii Endokrynologicznej reprezentowana przez prof. Marcina Barczyńskiego – Prezesa i dr Beatę Wojtczak – Sekretarza, która od samego początku wspiera naszą kampanię...

czytaj dalej

Zaburzenia tarczycy po 60 roku życia

W procesie starzenia się naszego organizmu zmiany zachodzą w całym organizmie. Dotyczy to także układu endokrynnego, kiedy to w wieku podeszłym istotnie jest zmieniona wydolność osi podwzgórzowo-przysadkowo-gonadowej. Obniża się zdolność wydzielnicza trzustki, głównie...

czytaj dalej

Konkurs!

Drodzy! Dostajemy od Was wiele pytań o możliwość zdobycia naszych super koszulek z logo kampanii 😊 Postanowiliśmy zadziałać w tej sprawie i przygotowaliśmy dla Was konkurs. Co dokładnie? Na pewno Wasze życie zmieniło się po zdiagnozowaniu chorej tarczycy. Chcielibyśmy...

czytaj dalej

Potrzebujesz więcej informacji?

Przejdź do zakładki "Kontakt" gdzie możesz sprawdzić najbliższego lekarza specjalizującego się w chorobach tarczycy.

Share This